insanlar anca hiçbir ırkın üstün olmadığını kabullendiğinde insan olmanın anlamına bir adım yaklaşır bence. yani hepimiz insanız diyebildiğinde. hepimiz uyanırız, hepimiz ağlarız, hepimiz kahkaha atarız diye düşündüğünde. yani adını kendinden sıyırırsan beni anlarsın, o vakit adaşım olursun arkadaşım..
bana yanmaktan bahsetme adaşım. ben çok kereler yandım. yanarken kimsenin ruhu duymadı, bazen de belli ettim içimde tüten sevgilerimi, hüsranlarımı, yer yer acılarımı. bana yandım deme adaşım. sen gibi ben de yandım çok. senin yanışın gibi oldu bazen, bazen diğer adaşım gibi. ben kavruldum adaşım senin haberin yok. daha çok göreceğim, teessüf edeceğim, hayıflanacağım, mutlanacağım, umutlanacağım birçok yangına kapılacağım, biliyorum, sen de kapılacaksın adaşım. koy verme kendini. bak adaşım, dünya dediğin bir kazan. sen kendini bilirsen o kazanın içinde pişersin. kötü adaşlarına kapılırsan o kazanı yakan odunlardan biri olursun. ben isteyerek ya da istemeyerek bazen o ateşi körükleyen oluyorum, bazen şanslıysam o kazanın içine düşüveriyorum. kazanda pişmekten korkma adaşım, her yanışın sana bir sen katıyor. bana yanmak deme adaşım, ben ateşin kendi olmaya baş koymuşum. vaktim varsa yazılmış, o ateşle kavrulmaya razıyım. o ateş kapını çalıp senden rıza alırsa, yangınına sen de razı ol adaşım.
gözlerini bir daha açamayacağın o uyku dışında kaygıya düşmeyesin, çözümü sen bulamasan çözüm seni bulur adaşım yanmaktan korkma.her yanık seni kül edecek, edecekse de yeniden doğuracak seni.
demem o ki, aşkın ateşinden kaçma adaşım, o ateş adaş yapacak hepimizi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder